Οι μάσκες οξυγόνου είναι συσκευές που παρέχουν οξυγόνο από μια δεξαμενή αποθήκευσης στους πνεύμονες. Χωρίζονται κυρίως σε κατηγορίες ιατρικής και πολιτικής αεροπορίας, που χρησιμοποιούνται στην κλινική θεραπεία, σε επιχειρήσεις μεγάλου{1}}υψομέτρου, σε περιοχές μεγάλου-υψομέτρου και στην ασφάλεια της αεροπορίας. Το κύριο σώμα είναι κατασκευασμένο από πλαστικό, σιλικόνη ή καουτσούκ, που καλύπτει το στόμα, τη μύτη ή ολόκληρο το πρόσωπο. Είναι εξοπλισμένα με κλιπ μύτης, ελαστική ταινία και αεραγωγούς για εξασφάλιση αεροστεγανότητας. Ορισμένες μάσκες έχουν μαξιλαράκι στην επιφάνεια επαφής με το πρόσωπο. το υλικό απορρόφησης κραδασμών μπορεί να περιέχει βινυλ-πολυδιμεθυλσιλοξάνιο με άκρο, υγρή σιλικόνη κ.λπ.
Οι ιατρικές μάσκες οξυγόνου περιλαμβάνουν μάσκες παροχής οξυγόνου, ρυθμιζόμενες μάσκες και μη-μάσκες επανεισπνοής. Ορισμένα μοντέλα είναι εξοπλισμένα με νεφελοποιητή ή ρυθμιστή συγκέντρωσης οξυγόνου και η παροχή οξυγόνου επιτυγχάνεται μέσω μιας βαλβίδας τριών κατευθύνσεων-σε σχήμα Τ-. Οι μάσκες πολιτικής αεροπορίας συνδέονται με το σύστημα καμπίνας μέσω ενός σωλήνα παροχής οξυγόνου και διαθέτουν μια εσωτερική σακούλα αποθήκευσης για την προσωρινή αποθήκευση οξυγόνου. Ενεργοποιούνται αυτόματα σε περίπτωση αποσυμπίεσης της καμπίνας. Όταν χρησιμοποιείται, η μάσκα πρέπει να τραβιέται προς τα κάτω για να ενεργοποιηθεί η παροχή οξυγόνου διατηρώντας παράλληλα την κανονική αναπνοή. Και οι δύο τύποι μασκών πρέπει να πληρούν τα τεχνικά πρότυπα για στειρότητα, αντοχή στην πίεση και πρόληψη διαρροών για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική παροχή οξυγόνου σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Οι μάσκες οξυγόνου χρησιμοποιούνται επίσης σε σενάρια όπως οι υπερβαρικοί θάλαμοι οξυγόνου για βοήθεια στην αποκατάσταση της άθλησης και τη διαχείριση χρόνιων ασθενειών.
