1. Υποστήριξη της μήτρας: Η πρόπτωση της μήτρας προκαλείται συχνά από βλάβη των μυών του πυελικού εδάφους μετά τον τοκετό ή την μετεμμηνοπαυσιακή μείωση των οιστρογόνων που οδηγεί σε εξασθενημένες δομές στήριξης του πυελικού εδάφους, με αποτέλεσμα η μήτρα να κατεβαίνει από την κανονική της θέση κατά μήκος του κόλπου. Ένα στεντ της μήτρας παρέχει φυσική υποστήριξη, διατηρώντας την πρόπτωση της μήτρας στην κανονική της ανατομική θέση εντός του κόλπου, ανακουφίζοντας από συμπτώματα όπως οσφυοϊερό πόνο, διάταση κάτω κοιλίας και αίσθηση ξένου σώματος στον κόλπο. Είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για ασθενείς προσωρινά ακατάλληλους για χειρουργική επέμβαση, όπως εκείνους με σοβαρές ιατρικές παθήσεις ή εκείνους που αρνούνται τη χειρουργική επέμβαση, βοηθώντας στη βελτίωση των καθημερινών δραστηριοτήτων.
2. Θεραπεία ακράτειας ούρων: Η ακράτεια ούρων από στρες συχνά συνοδεύει την πρόπτωση της μήτρας. Λόγω των αδύναμων δομών στήριξης του πυελικού εδάφους, η αυξημένη κοιλιακή πίεση, όπως ο βήχας, το γέλιο ή η άρση βαριών αντικειμένων, μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια του σφιγκτήρα της ουρήθρας, οδηγώντας σε διαρροή ούρων. Ένα στεντ της μήτρας, υποστηρίζοντας τη μήτρα, ενισχύει έμμεσα τη συνολική υποστήριξη του πυελικού εδάφους, μειώνοντας την πίεση ή την έλξη στην ουρήθρα, βελτιώνοντας τα συμπτώματα ακράτειας ούρων και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μεταβατική θεραπεία πριν από την επέμβαση ή ως συντηρητική θεραπεία για ήπια έως μέτρια ακράτεια ούρων.
3. Προωθεί την αποκατάσταση της κοιλότητας της μήτρας: Οι ενδομήτριες συμφύσεις προκαλούνται συχνά από βλάβη του ενδομητρίου από ενδομήτριες χειρουργικές επεμβάσεις όπως η άμβλωση και η απόξεση. Οι μετεγχειρητικές συμφύσεις είναι επιρρεπείς σε υποτροπές, επηρεάζοντας την έμμηνο ρύση και τη γονιμότητα. Ένα stent τοποθετείται μέσα στην κοιλότητα της μήτρας για να τεντώνει συνεχώς τον χώρο μετά τον διαχωρισμό της προσκόλλησης, διατηρώντας το φυσιολογικό σχήμα της κοιλότητας της μήτρας, προάγοντας την επιδιόρθωση και ανάπτυξη του ενδομητρίου, μειώνοντας τον κίνδυνο υποτροπής, βοηθώντας στην αποκατάσταση ενός φυσιολογικού εμμηνορροϊκού κύκλου και δημιουργώντας συνθήκες για μελλοντική σύλληψη. Συνήθως χρειάζεται να αφαιρεθεί μετά από 1-3 μήνες.
